माझी हक्काची गॅलरी

 आजच्या पुणे टाइम्स (महाराष्ट्र टाईम्स) मध्ये आलेला माझा लेख. इतके भारी वाटतेय♥️ (८ डिसेंबर २०२४)

लहानपणापासूनचं  स्वप्न स्वतःचं  एक छोटसं घर असावं, स्वकष्टाच्या कामाईने घेतलेलं. आणि  घराला एखादी छोटीशी बाल्कनी असावी.    पिरंगुट पुणे येथे घेतलेल्या फ्लॅटमुळे  माझी दोन्ही  स्वप्न पूर्ण झाली, मुख्य म्हणजे छोटयाशा बाल्कनीचे.

पिरंगुट च्या घरी गेल्यावर, दिवसातला माझा बराचसा वेळ बाल्कनीतच घालवते मी.  अगदी सकाळी उठल्यापासून , रात्रीचा मिट्ट काळोख होईपर्यंत. या पूर्ण दिनचक्रात निसर्गाच्या वेगवेगळ्या छटा तिकडे अनुभवता येतात.

समोर छानसा , छोटासा डोंगर , वर मोकळं  आकाश, आणि खाली नागमोडी , वळणावळणाचा घाट रस्ता असे विहंगम दृश्य. 

त्या डोंगरा आडून हळूहळू होणारा सूर्योदय. सूर्य उगवायचा आधी आकाशात दिसणाऱ्या त्या गुलाबी, तांबड्या, सोनेरी छटा.  एकदा का सूर्यदेव डोक्यावर आले  की अंग भाजणरं ऊन.  अंधारात चंद्रोदय व्हायच्या आधी डोंगराच्या कडेवर दिसणारी ती सुंदर रुपेरी छटा. मग एकामागून एक डोकावणाऱ्या  एक एक तारका. आणि त्यामागून येणारा तो चांदोमामा. काळ्यामिट्ट आभाळात चंदेरी प्रकाश.

पावसाळ्यात तर निसर्गाच्या रूपाने डोळ्याचं पारणे फिटते. समोर हिरव्यागार झाडांची शाल पांघरलेला डोंगर, भरून आलेलं आभाळ , भुरुभुरु पडणार पाऊस आणि त्या डोंगरातून वाहणारे छोटे छोटे झरे. घाटरस्त्यावर दूरपर्यंत दिसणारा तो पाऊस. थंडीत, पावसाळ्यात धुक्याची चादर पांघरलेला तो रस्ता आणि डोगर. त्या चदारीतून डोकावणारी हिरवीगार झाडे.

गॅलरीत खुर्ची टाकून बसले की रस्त्यावर येणाऱ्या जाणाऱ्या नुसत्या गाड्या बघत बसले तरी वेळ निघून जातो. लहानपणी रस्त्यावर जाणाऱ्या येणाऱ्या गाड्या मोजायची एक गंमत होती ती ही अनुभवता येते इथे. रात्रीच्या वेळी रहदारी कमी झाली की शांत निवांत रस्ता आणि पाहायचा.  घाटातून जाणाऱ्या येणाऱ्या गाड्यांचे लाईट बघताना ही मजा येते. रांगेत दिसणारे ते एकीकडे लाल आणि दुसरीकडे पांढऱ्या रंगाचे प्रकाश. नागमोडी जाणाऱ्या गाड्या. 

दिवाळीच्या दिवशी संध्याकाळी अगदी ओळीने दिवे लावून., आवडती ठिपक्यांची रांगोळी काढून मनाप्रमाणे गॅलरी सजवता आली.

आमच्यासाठी एक हक्काचा सेल्फी पॉईंट झाला आहे तो. निरभ्र आकाश असो की भरून आलेलं आभाळ दरवेळी फोटोसाठी एक नवीन बॅकग्राऊंड मिळते.

काहीच न करता अगदी पायावर पाय टाकून नुसते सुस्त, निवांत पडून राहायचे. धकाधकीच्या जीवनातून तेवढाच आराम.  लिखाणासाठी  अगदी उत्तम जागा.

अगदी समोरसमोर घरे असणाऱ्या मुंबईत अर्धे आयुष्य घालवताना कधी  वाटलं नव्हतं की स्वतःच्या घराच्या बाल्कनीतून असा सूर्योदय, निसर्ग  पाहायला मिळेल.   पण कधी कधी स्वप्न सत्यात उतरतात. फक्त जिद्द, चिकाटी, मेहनत आणि स्वतःवर विश्वास हवा.

मी  जर चित्रकार असते कितीतरी चित्रांना जन्म देता आला असता. पण चित्रकार नसले लिखाण करते एखादी कविता मात्र तिथे सुचून गेलीये

माझी सगळ्यात आवडती जागा, आवडता कप आणि आपल्या सर्वांचे आवडते पेय....चहा आणि काळ्या मेघांनी भरून आलेलं आभाळ. असे असताना काही सुचलं नाही तर नवलच . त्या वेळी सुचलेल्या दोन ओळी.

माझ्या मनासारखे 

भरून आलेलं आभाळ

आपल्या प्रेमसारखा 

बहरलेला हिरवागार डोंगर

रिमझिम बरसणाऱ्या

पावसाचे गार गार तुषार

हातात  तुझ्या आठवणींनीनी 

रंगवलेला सुंदरसा प्याला

त्यात तुझ्या स्वभावासारखा

कडक तरीही गोड चहा

कमी आहे ती

फक्त प्रत्यक्ष सोबतीची.........♥️

झुंजूमंजू पहाट,

शांत निवांत वाट,

वाफाळत्या चहा सोबत,

गोड मैत्रीची सुरवात❤️

सौ. मिलन राणे - सप्रे🖋️

नवरात्रीच्या नऊ माळा

 या नवरात्री च्या निमित्ताने दहा दिवसांच्या दहा माळा, प्रत्येक दिवसाची माळ स्त्री मधल्या नात्यांना वाहिलेली.

एक प्रयत्न🙏🏻

आज माळ ती पहिली, केली अर्पण चरणी,

आपले आयुष्य आहे, कायमच  जिचे ऋणी, 

जन्मदात्री ती आपुली, जिने कळ ती सोसली,

आई संबोधती जिला, प्रत्येकाला ती लाभली.

आज माळ ती दुसरी, त्या माउलीला वाहिली,

जिचे प्रेम, लाड, माया, कधी नाही हो आटली.

माय बापा दिला जन्म, केले जीवन सार्थक,

आजी हाक मारू तिला, तिचे थांबेना कौतुक.

 आज माळ ती तिसरी, त्या मातेला वाहिली,

जिच्या मायेची ऊब, सदा सासरी लाभली,

जिच्यामुळे हे  सौभाग्य, पदरी  आपुल्या आले ,

लेक सुनेमध्ये  पाही,  तिज  *सासू* संबोधले.

आज माळ ती चौथी, त्या बाळाला वाहिली,

जिच्या पावलांनी दारीं, जणू लक्ष्मी अवतरली,

जिच्या येण्याने लागे,  स्त्रीस मातृत्वाची चाहूल,

रूप कन्येचे  देखणे, केले  आपणांसी बहाल.

 आज माळ ती पाचवी , करू अर्पण दोघीना, 

माता पित्यांच्या लाडक्या, दोन बहिणींना, 

एक आईची सावली, माय मावशी  लाडाची,

दुजी बापाची लाडकी, आत्या ती शिस्तीची. 

आज माळ ती सहावी, दोन संख्याना वाहिली, 

एक जन्माने लाभली,  दुजी मनाने जोडली,

एक माहेरची ओढ, बहिणी जिवाभावाच्या

दुजे सासरचे देणे, नणंदा त्या कौतुकाच्या

आज माळ ती सातवी , अर्पण दोघीना, 

मायच्या सासर माहेरच्या , दोन सुनांना, 

आजोळचे सुख , मामी म्हणू तिजला ,

हक्काने  आपण, लाड सांगू काकूला.

आज माळ ती आठवी , वाहिली दोघीना, 

आपुल्या सासर माहेरच्या , दोन वाहिन्यांना ,

एक भावाची भार्या, भावजय म्हणू तिला,

दुजी दिरांची पत्नी, मान देऊ जावेला.

आज माळ ती नववी, करू  अर्पण सख्यांना,

आयुष्यात महत्त्वाच्या, अशा साऱ्या मैत्रिणींना,

बालपण ते वृद्धापकाळ, लाभे यांचा सदा संग,

यांच्यामुळे जणू आले, आयुष्यात निरनिराळे रंग.

आज माळ ती दहावी, करू अर्पण स्वतःला,

रूप सगळ्यांचे घेऊन, सदा  तत्पर कार्याला, 

रूप कन्येचे घेऊन, करी सांभाळ माहेराचा,

रूप घेता पत्नीचे, तोल संभाळी सासरचा,

होऊनी कर्तव्यदक्ष, दिला न्याय हर रुपाला, 

करू वंदन आज, आपुल्याच नारी शक्तीला.

सौ. मिलन राणे सप्रे🖋️